Remembrance

ပ်ံသန္းသြားတဲ႔ ငွက္ကေလး

တစ္ေကာင္

ႏွစ္ေကာင္

မ်က္၀န္းေတြကို မွိတ္ထားမိတယ္

ေနဟာ၀င္လုေပါ႔ ။

.

.

Remembrance

ပ်ံသန္းသြားတဲ႔ ငွက္ကေလး

တစ္ေကာင္

ႏွစ္ေကာင္

မ်က္၀န္းေတြကို ပိတ္ထားမိတယ္

ညေနတိမ္ေတြရယ္

ျပန္မဆံုခ်င္ေတာ႔ပါဘူး ။

.

ဘုန္းေနသြန္း

(I do swear that I’ll always be there. I’d give anything
and everything and I will always care. Through weakness
and strength, happiness and sorrow, for better, for worse,
I will love you with every beat of my heart.)

From this moment life has begun
From this moment you are the one
Right beside you is where I belong
From this moment on

From this moment I have been blessed
I live only for your happiness
And for your love I’d give my last breath
From this moment on

I give my hand to you with all my heart
Can’t wait to live my life with you, can’t wait to start
You and I will never be apart
My dreams came true because of you

From this moment as long as I live
I will love you, I promise you this
There is nothing I wouldn’t give
From this moment on

You’re the reason I believe in love
And you’re the answer to my prayers from up above
All we need is just the two of us
My dreams came true because of you

From this moment as long as I live
I will love you, I promise you this
There is nothing I wouldn’t give
From this moment
I will love you as long as I live
From this moment on

မင္းလာနားပံုကမယံုႏိုင္စရာ
တိုးတိတ္ညင္သာလြန္းရဲ႕
ရႈခင္းမဲ့ျပတင္းေပါက္အေသထဲ
မင့္ရဲရင့္ဖ်တ္လတ္ေတာင္ပံခတ္သံ

မွတ္ခ်က္။   ။မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ် မရည္ရြယ္ပါ။ တိုက္ဆိုင္မွဳရွိက ခြင္႔လႊတ္ပါရန္….။

ျပႆနာတစ္ခုက ကၽြန္မရဲ႔ေခြးခ်စ္တတ္မွဳပဲ။ေခြးဆိုအလွေမြးေခြး၊ လမ္းေပၚကေခြး၊ ၿမိဳ႕ေခြး၊ ေတာေခြး၊ အညာေခြး

မေရြးဘဲခ်စ္တတ္တယ္ရွင္႔။အဲ-

အိမ္ေမြးေခြးအလွေတြ၊သာမန္ေခြးေတြထက္ကိုလမ္းေဘးကစုတ္တီးစုတ္ပဲ႔

ေခြးေလေခြးလြင္႔ေလးေတြကိုေတာ႔

ကၽြန္မကသနားတာပါေရာၿပီးပိုခ်စ္တတ္ခင္တတ္တီယ္။ကၽြန္မအေမနဲ႔အေဖကေတာ႔အဲဒီလို

ေခြးေလေခြးလြင္႔ေတြကို

ကၽြန္မကခင္မင္တတ္တာကိုလံုး၀ၾကည္႕မရဘူး။တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ျပႆနာျဖစ္တတ္တယ္ဘာညာေျပာတာေပါ႔။

ျပႆနာကေတာ႔မဲလံုး၊ဂုတ္က်ားနဲ႔ေအာင္နက္တို႔ကစတာပါပဲ။(မဲလံုး၊ဂုတ္က်ား၊ေအာင္နက္တို႔ဆိုတာ

သိတဲ႔အတိုင္း

လူနာမည္ေတာ႔မဟုတ္ဘူးေပါ႔)ခုနကေျပာထားသလိုကၽြန္မကအလွေခြးေတြထက္ေပတူးစုတ္ျပတ္ၿပီး

၀ဲစြဲနံပိန္ေခြးငပိန္ေလးေတြကို သနားခ်စ္နဲ႔ပိုတတ္ေတာ႔မဲလံုးတို႔အဖဲြ႕ကိုသြားခင္မိပါေလေရာ။အဲ..သူတို႔အဖြဲ႔မွာ

မဲလံုးကေတာ႔ထူးျခားတယ္။

သူကအဖြဲ႕ဗိုလ္လို႔ေျပာလို႔ရတယ္။အသားမည္းမည္းဗိုက္ရႊဲရႊဲနဲ႔မဲလံုးကရင္အုပ္ကားကားနဲ႔

စတိုင္ကလည္းထြားေတာ႔ေအာင္နက္နဲ႔ဂုတ္က်ားတို႔

အဲဒီေကာင္ႀကီးကိုဆရာတင္တာမဆန္းဘူး။ေအာင္နက္နဲ႔ဂုတ္က်ားကေတာ႔ေျပာခဲ႔ၿပီးတဲ႔အတိုင္း

၀ဲစြဲနံပိန္ေခြးေလေခြးလြင္႔ေလးေတြေလ။

သနားဖို႔လည္းေကာင္း၊ခင္ဖို႔လည္းေကာင္းတယ္။မဲလံုးကဟိုဖက္ရပ္ကြက္သြားမယ္ဆိုသူတို႔သြားရတယ္။

မဲလံုးကတစ္ခ်က္ၾကည္႕ျပတာနဲ႔ဒင္းတို႔အလိုက္သိတယ္။မဲလံုးလာဆိုလာသြားဆိုသြားအဲဒီေလာက္ထိ

မဲလံုးရဲ႕ဗလကို

ရွိန္တ့ဲအေကာင္ေတြ။

မဲလံုးကဟိုဖက္ရပ္ကြက္ထဲကသူတို႔ၾကည္႕မရတဲ႔ထြားႀကီးဆိုတဲ႔ေကာင္ႀကီးကို

မ်က္စိက်ေနတာကိုေတာင္ဘာမွ၀င္မေျပာရဲဘူး။

ထြားႀကီးဆိုတာကလည္းသူ႔သခင္ေဒၚဘုမအရွိန္အ၀ါနဲ႔

သူ႔ရပ္ကြက္မွာဗိုလ္က်ေနတဲ႔အေကာင္။ထားပါ..ထြားႀကီးကိစၥက။

ေျပာခ်င္တာက…ကၽြန္မကသူတို႔ကိုအိမ္ကစားၾကြင္းစားက်န္ေလးေတြေရာ

တစ္ခါတေလဆိုဆီဦးေထာပတ္ပါခ်ေကၽြးရင္းသူတို႔နဲ႔ကၽြန္မအျပန္အလွန္ခင္မင္လာၾကေရာ။

သူတို႔ဆိုတာမဲလံုးတို႔ေအာင္နက္တို႔အုပ္စုပါ။

မဲလံုးတို႔ကလည္းသိတတ္ပါတယ္။ညညဆိုကၽြန္မတို႔ျခံနားမွာ

ေျပးလိုက္၊အိပ္လိုက္၊၀ဲကုတ္လိုက္နဲ႔ျခံေစာင္႔ေပးရွာၾကတယ္။

အေမနဲ႔အေဖကသူတို႔နဲ႔ေရာေရာေႏွာေႏွာေနတာသေဘာမက်လွေပမဲ႔ဒါနလည္းေျမာက္၊

ျခံလည္းလံုဆိုေတာ႔လည္း

ဘာမွ၀င္မေျပာေသးဘဲေစာင္႔ၾကည္႕ေနၾကတာေလ။မနက္မိုးလင္းတာနဲ႔မဲလံုး ဂုတ္က်ား ေအာင္နက္ တစ္ေကာင္ေကာင္က ကၽြန္မေစ်းသြားေစ်းျပန္ေနာက္ကအေဖာ္လိုက္ေပးတတ္ေသးတယ္။

ၾကာေတာ႔လည္းသူတို႔ကိုေခြးေလေခြးလြင္႔ေတြလို႔ေတာင္ မေခၚရက္ေတာ႔ဘဲကၽြန္မရဲ႕ေဘာ္ဒါအရင္းၾကီးေတြလိုသေဘာထားလာမိတဲ႔ထိ သူတို႔ကိုကၽြန္မခင္လာတယ္။သူတို႔ေဟာင္သံမၾကားရတဲ႔ေန႔ဆိုဟာတာတာနဲ႔

ဒင္းတုိ႔သေ၀ထိုးတတ္တဲ႔ေနရာေတြထိ

လိုက္ရွာျဖစ္တဲ႔ထိေအာင္ပါပဲ။

မဲလံုးကလည္းရြတယ္ဟိုဖက္ရပ္ကြက္ကထြာႀကီးေရွ႕သြားသြားသေရက်ျပလိုျပ၊

ေအာင္နက္နဲ႔ဂုတ္က်ားကို

အႏိုင္က်င္႔လိုက်င္႔နဲ႔..ကၽြန္မကမာန္မဲလိုက္ရင္ေတာ႔သနားစရာမ်က္ႏွာငယ္ေလးလုပ္ျပတတ္တယ္။

သူတို႔ကိုကၽြန္မကတျခားရပ္ကြက္ေတြ တျခားသူစိမ္းေနရာေတြဆီေလွ်ာက္မသြားေစခ်င္ဘူး။အႏၱရာယ္ဆိုတာေျပာလို႔မရဘူးေလ။

ကားလမ္းျဖတ္ကူးတာကအစ သူတို႔ကိုစိတ္ပူတယ္။ဂုတ္က်ားေလးဆိုေျခေထာက္ေလးေတြ၀ဲစြဲေနေတာ႔ခ်ည္႕နဲ႔နဲ႔ေလးျဖစ္ေနရွာတာ။

ေအာင္နက္ကလည္းဘယ္ေလာက္ဟန္လုပ္ေနေနသူ႔နံရိုးပိန္ေလးေတြကိုျမင္ရတာနဲ႔တင္

လူေတြကသနားေနရတယ္။

အဲ…တစ္မနက္ေတာ႔ကၽြန္မစိုးရိမ္တဲ႔ကိစၥတစ္ခုျဖစ္လာတယ္။မ်က္ေစာင္းထိုးအိမ္ကဆယ္အိမ္ေခါင္း

ကိုၾကက္ဖ သူ႔အသံ၀ါ၀ါႀကီးနဲ႔ေအာ္ဟစ္ေနတာၾကားလိုက္ရတယ္။

ရပ္ကြက္ထဲကေခြးေလေခြးလြင္႔ေတြကိုစည္ပင္ကမေန႔ညက

လိုက္ရွင္းလိုက္ၿပီ။ဟိုဖက္ရပ္ကြက္က ေဒၚဘုမေခြးငထြားႀကီးေတာင္အဆစ္ပါသြားေသးသတဲ႔။အမေလး…ကၽြန္မရင္ထဲပူသြားလိုက္တာ။

ကၽြန္မေကၽြးေမြးခဲ႔တဲ႔အေကာင္ေလးေတြေရာ…။

ဒီေန႔မနက္သူတို႔အသံမၾကားကတည္းကစိတ္ထဲေလးေနတာ.သူတို႔ကလည္းကၽြန္မစိတ္ပူတတ္မွန္း

သိပါတယ္။

အရင္ကဆိုအလည္လြန္ေနရင္ေတာင္ေအာ္ေခၚလိုက္ရင္ေရာက္တဲ႔ေနရာကၾကားတဲ႔ေနရာက

ေျပးလာတတ္တာမ်ိဳးဆိုေတာ႔ အခုအေျခအေနကသိပ္စိတ္ပူစရာေကာင္းေနၿပီ။ကၽြန္မလမ္းထိပ္ကိုေျပးထြက္ၾကည္႕လိုက္ေတာ႔ လမ္းထိပ္တိုင္းမွာအပံုလိုက္အထပ္ခံထားရတဲ႔မဲလံုးတို႔အမ်ိဳးေတြရဲ႕အျဖစ္ဆိုးကိုေတြ႔လိုက္ရတယ္။

မဲလံုး ေအာင္နက္နဲ႔ဂုတ္က်ားတို႔ဘယ္ေရာက္ေနပါလိမ္႔။အပံုထဲမွာမေတြ႔ရေသးလို႔စိတ္ထဲ

တခဏေအးရေပမဲ႔ သူတို႔ကအမဲသားဆိုငမ္းငမ္းနဲ႔အေသတြယ္တတ္ၾကတဲ႔ေကာင္ေတြဆိုေတာ႔တစ္ခါျပန္ရင္ပူရျပန္တယ္။

ဒီလိုနဲ႔ကၽြန္မအိမ္ဖက္တစ္ေခါက္ျပန္ေျပးလာတဲ႔အခ်ိန္ အိမ္ေပၚကေနအေမက သတၱ၀ါတစ္ခုကံတစ္ခုေပါ႔သမီးရယ္လို႔ဆိုလိုက္တဲ႔အခ်ိန္ ျခံေနာက္ဖက္ကေန အေဖ႔ရဲ႕စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနတဲ႔အသံကိုပါေ၀ေ၀၀ါး၀ါးၾကားလိုက္ရတဲ႔အခါကၽြန္မေခါင္းေတြပူထူ၊ ရင္ဘတ္ထဲမွာတုန္႔ျပန္သံေတြတခဏမဲ႔သြား…။

ျခံေနာက္ဖက္စည္းရိုးနားမွာအျမွဳပ္တစီစီနဲ႔ျငိမ္သက္ေနတဲ႔ ဂုတ္က်ားနဲ႔ေအာင္နက္။ သူတို႔ပါးစပ္ကအျမွဳပ္ေတြကိုၾကင္နာစြာလ်က္ေပးရင္းအေၾကာဆဲြကာထြန္႔ထြန္႔လူးေနတဲ႔႔ မဲလံုး။ အို..ရက္စက္လိုက္တဲ႔ကံၾကမၼာ။ ကၽြန္မအဲဒီနားမွာသတိလက္လြတ္နဲ႔ဦးေႏွာက္ေတြဗလာက်င္းကုန္တယ္။

အေမနဲ႔အေဖရဲ႕ေအာ္ေခၚသံေတြကိုေတာင္

ၾကားတစ္ခ်က္မၾကားတစ္ခ်က္။

ဇာတ္သိမ္းကရုတ္တရက္ႏိုင္လြန္းတယ္ေနာ္။။

စု …..

ေတာင္ပံခတ္လိုက္တယ္

ၾကယ္ေတြလို ေၾကြမျပရဲသူေလ…။

လြလြျဖဴစင္တဲ႔ ပန္းႏုေျခသံတစ္ခု

ေရႊေရာင္အလင္းနဲ႔ ဖန္ဆင္းရွင္

ကၽြန္မရဲ႕ ျခံ၀င္းထဲမွာ ကကာခုန္ကာ

သူဟာ နတ္ဖုရားတစ္ပါးပါလို႔ မတင္စားေတာ႔ဘူး။

ဆက္တိုက္မိုက္လံုးႀကီးခဲ႔မွုက

အိမ္ျပန္လမ္းေတြကို ေနညိဳေစခဲ႔တာေပါ႔

အျပစ္မေျပာပါနဲ႔

မီးျပတိုက္တစ္ခုနားကေန

မသိလိုက္ မသိဘာသာ စီးဆင္းခဲ႔တဲ႔ ပင္လယ္ပါ။

ေနရိပ္ထဲက ပန္းပြင္႔ေတြနဲ႔လည္း

ခဏခဏ ပဋိပကၡျဖစ္ခဲ႔တယ္။

ဒါသင္ခန္းစာလို႔လည္း နားလည္မလာေသးဘူးတဲ႔။

ရွိေစေတာ႔

အလင္းႏွစ္ဆိုတာကိုက သိပ္ေ၀းတဲ႔အမ်ိဳး။ ။

ပ်ံသန္းရတာအေတာင္ေညာင္းလာေတာ႔လည္း

ဘုရားသြားေက်ာင္းတက္ခ်င္လာၿပီ။

တယ္ဟုတ္ပါလားလို႔ထင္လိုက္ေတာ႔မွ

ဒိုင္းတစ္ခုလိုယူသံုးမိတဲ႔အျဖစ္ကထင္ရွားသြားတယ္

ဘုရားကိုအားနာလိုက္တာ။

လုပ္စရာေတြပြစာက်ဲေနတဲ႔စားပြဲက

ေနရာတိုင္းမွာၾကိဳဆိုေနတဲ႔ဘ၀

တစ္ေယာက္ထဲသီးသန္႔ၾကံဳရတာေတာ႔မဟုတ္ဘူးေပါ႔။

မိုးၿခိမ္းသံၾကားေတာ႔မွခိုလွံဳခ်င္လာတယ္

ထန္းလက္မဟုတ္တဲ႔ အကာအကြယ္တစ္ခု

ကၽြန္မတို႔ေခါင္းရင္းမွာရွိတာ နည္းလား။ ။

မႏိုးမျဖစ္လို႔ ထလိုက္ရတဲ႔ မနက္ခင္းမ်ားစြာ

တစ္စကၠန္႔….ႏွစ္စကၠန္႔….သံုးစကၠန္႔…. ဒီလိုနဲ႔ပဲ

စကၠန္႔ေတြကိုပဲ ရင္ခုန္သံနဲ႔ေရတြက္ေနရတယ္။

ဇန္န၀ါရီ….ေဖေဖာ္၀ါရီ…….ႏို၀င္ဘာမ်ား

ျဖတ္သန္းခဲ႔တာ ႏွစ္ဆယ္႔ရွစ္ႀကိမ္မကေတာ႔ဘူး။

ဘ၀ဆိုတာ two way မဟုတ္တာေသခ်ာလာေနၿပီ။

မနက္ႏိုးတိုင္းအသက္ရွုလို႔ရေနတာပဲ

အေဖနဲ႔အေမကို ေက်းဇူးတင္ေနတယ္။

မနက္ျဖန္အတြက္ ဘာကိုမွန္းမသိပူပန္ေနရင္း

တစ္ရက္ၿပီးတစ္ရက္သာမိုးခ်ဳပ္သြားတယ္

ေဆးလိပ္မီးခိုးၾကားက မ်က္၀န္းေတြကို

ခုထိသတိရေနတုန္းပဲ။

ယွဥ္ၿပိဳင္မွွုေတြကေတာ႔ ျပင္းထန္တယ္

အတိတ္ကပစၥဳပၸန္ကိုယွဥ္ၿပိဳင္တယ္

ပစၥဳပၸန္ကအတိတ္ကိုယွဥ္ၿပိဳင္တယ္

ဘာတစ္ခုမွခ်ိန္ခြင္ညီမမွ်ေသးဘူး။

တကယ္တမ္းေတာ႔ ကၽြန္မတို႔အားလုံးက…

အေျဖထြက္ဖို႔မေသခ်ာတဲ႔ ပစၦာတစ္ပုဒ္တြက္ေနၾကတာ။

ျမိဳ႕ေလးရဲ႕ေကာင္းကင္မွာ သာေနတဲ႔လကိုေတြ႔တယ္

ေျခတစ္လွမ္းႏွစ္လွမ္းပဲ လွမ္းလိုက္တယ္

အေ၀းၾကီးဆိုတာ ျဖစ္လာေရာတဲ႔လား

ငါတို႔မေ၀းပါဘူး ဒါေပမဲ႔မျမင္မေတြ႔ႏုိင္ဘူး

Globalisation ေတြသိပ္ေခတ္စားေနတဲ႔ အခါသမယမ်ိဳးမွာ

မင္းအသံငါမၾကားရ ငါ႔ရုပ္မင္းမေတြ႕ရနဲ႔

ေ၀းေနတယ္ဆိုတဲ႔ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ

ငါတစ္ဖက္သတ္ျငိမ္သက္ေနရတယ္

သစ္ရြက္ေတြေၾကြေနတာလည္းမေတြ႕ေတာ႔ဘူး

ျဖတ္ထိုးဥာဏ္မေကာင္းတဲ႔ငါက

လွ်ပ္တစ္ျပက္ပုစၦာေတြ ခဏခဏအေမးခံရတဲ႔သူ…

မိုးေတြသာမေမွ်ာ္လင္႔ပဲ ျဗဳန္းဒိုင္းရြာသြားတယ္

ငါ႔အခန္းထဲမွာက ေအာက္သိုးသိုးအနံ႔တစ္ခုစြဲေနဆဲ

ပင္လယ္ေရနဲ႔ေဆးပစ္ပရေစဆိုရေအာင္လည္း သတၱိမရွိေသးလို႔

ငါလမ္းေတြေလွ်ာက္ေနတယ္

ငါအသက္ရွင္ေနတယ္

ဆက္သြယ္ေရးကိရိယာတစ္ခုခုလည္း ရွိမေနတဲ႔ဘ၀

ငါမင္းအသံေတြနဲ႔ေ၀းေနတာမဆန္းပါဘူး

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းကိုက

ငါသတိရေနေအာင္ ခ်ည္ေႏွာင္တတ္တာ….၊၊